Funkcję włączamy bardzo prosto – tworzymy jakiś plik z rozszerzeniem .php, a w nim:

<?php
    phpinfo();
?>

Po odpaleniu pliku powinna pojawić się tabela zatytułowana wersją języka PHP (pierwszy wiersz od góry).

Niekoniecznie jednak musimy zawsze sięgać do całej tabeli i później „docierać” do miejsca, które nas interesuje. Plik na szczęście można odpalić z parametrami. Oto i one (w nawiasie kwadratowym podany jest parametr liczbowy):

• INFO_ALL [-1] – pokazuje wszystko
• INFO_GENERAL [1] – informacje podstawowe (wersja, system, silnik itp..)
• INFO_CREDITS [2] – lista nazwisk deweloperów języka PHP  – nie wszędzie będzie działać (ze względu na rozległość utworzono oddzielną funkcję – phpcredits() ).
• INFO_CONFIGURATION [4] – konfiguracja środowiska PHP
• INFO_MODULES [8] – informacje o zastosowanych modułach i ich ustawieniach
• INFO_ENVIRONMENT [16] – otoczenie ( IP serwera i użytkownika, ścieżkach, parametrach serwera, protokołach, ale też przeglądarce użytkownika…)
• INFO_VARIABLES [32] – zmienne predefiniowane z tablic superglobalnych, które możemy użyć (np. $_SERVER)
• INFO_LICENSE [64] – informacje nt. licencji

Nazwy stałych parametrów wpisujemy na czysto, np. phpinfo(INFO_LICENSE);

Gdy jesteśmy zmuszeni często zaglądać do tej funkcji, proponuję posługiwać się następującą instrukcją:

<?php
    if( isset($_GET['p']) )
        phpinfo($_GET['p']);
    else
        phpinfo();
?>

Jako parametr p używamy wcześniej podanych liczb z kwadratowego nawiasu. Dla własnych rozwiązań w zupełności wystarczy.